Ελληνικό Λεξικό

Διηπειρωτικός : αυτός που αναφέρεται σε δύο ή παραπάνω ηπείρους.

Δίλημμα : συλλογισμός που συνιστάται σε δύο αντιθετικές προτάσεις, από τις οποίες όποια και αν επιλεγεί θα έχει εξίσου θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα.

Διισχυρίζομαι : ισχυρίζομαι κάτι παρουσιάζοντας αναλυτικά τη σκέψη μου.

Διένεξη : έντονη αντιπαράθεση.

Διεπίδραση : η αμοιβαία επίδραση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα στοιχεία, πρόσωπα, συστήματα πληροφορικής και χρήστες.

Διερμηνέας : ο ειδκός που βοηθάει να επικοινωνήσουν μεταξύ τους άνθρωποι που δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα, μεταφράζοντας τα λεγόμενα του ενός στη γλώσσα του άλλου.

Διεστραμμένος : αυτός που αποκλίνει από ότι θεωρείται ορθό, ηθικό, φυσιολογικό.

Διευθέτηση : η τακτοποίηση, η ρύθμιση κάποιου προβλήματος ή θέματος.

Διευθυντήριο : ο χώρος που στεγάζει τη διεύθυνση, διοίκηση.

Διευθυντικός : αυτός που σχετίζεται με τον διευθυντή ή τη διεύθυνση.

Διεύρυνση : η αύξηση του εύρους και η επέκταση (γεωγραφική) στο χώρο.

Δίβουλος : αυτός που δεν μπορεί να καταλήξει σε μία άποψη.

Διζωνικός : αυτός που αποτελείται από δύο (γεωγραφικές) ζώνες ή σκοπεύει στην ύπαρξη δύο ζωνών.

Διγενής : αυτός που προέρχεται από δύο διαφορετικά γένη, φυλές ή εθνότητες.

Διήγημα : πεζογράφημα μικρής σχετικά έκτασης, το οποίο παρουσιάζει την ολοκληρωμένη αφήγηση περιστατικού ή ιστορίας.

Διδακτισμός : η τάση κάποιου να θέλει να διδάξει, να δίνει διδάγματα.