Ελληνικό Λεξικό

Αυτόμελο : στην εκκλησιαστική μουσική το τροπάριο που ψάλεται με ξεχωριστό μουσικό τρόπο και χρησιμοποιείται ως πρότυπη μελωδία για άλλα τροπάρια , τα καλούμενα “προσόμοια”.

Αυτονομιστής : αυτός που υποστηρίζει ή μάχεται για τηναναγνώριση της αυτονομίας μιας περιοχής .

Αυτοφυής : αυτός που φυτρώνει από μόνος του χωρίς καλλιέργεια .

Αυτόχρημα : πραγματικά .

Αυχμηρός : αυτός που έχει μαραθεί , ξεραθεί εντελώς από παρατεινόμενη ανομβρία ή γενικότερη έλλειψη νερού .

Αυλώνας : η κοιλάδα που μοιάζει με αυλό .

Αφαλάτωση : η διαδικασία αφαιρέσεως του αλατιού κυρ. θαλασσινό νερό , ώστε να καταστεί πόσιμο.

Αύτανδρος : ( για καταποντισθέντα σκάφη ) με το σύνολο του πληρώματος ή των επιβατών .

Αφαρπάζω : αρπάζω με βίαιο και αιφνιδιαστικό τρόπο , αφαιρώντας τα περιθώρια οποιασδήποτε αντιδράσεως .

Αυτεπάγγελτος : αυτός που διενεργείται με πρωτοβουλία δικαστικής αρχής χωρίς την υποβολή αιτήματος .

Αφατος : αυτός που δεν μπορεί να ειπωθεί , να εκφραστεί με λόγια .

Αυτεπίγνωση : η επίγνωση των χαρακτηριστικών ιδιοτήτων της προσωπικότητάς μας , η εις βάθος γνώση του εαυτού μας , η αυτογνωσία .

Αφεγγος : αυτός που δεν έχει φέγγος , που δεν φωτίζεται .

Ατραπός : δύσβατο μονοπάτι , πέρασμα .

Ατσαλιά : η ακαταστασία , η τσαπατσουλιά . Η αδέξια και άχαρη πράξη .

Αττικάρχης : ο διοικητής των αστυνομικών διευθύνσεων Αττικής .