Ελληνικό Λεξικό

Ακουάριουμ : το ενυδρείο .

Ακανθόχοιρος : ο σκαντζόχοιρος .

Ακριτόμυθος : αυτός που δεν μπορεί να κρατήσει μυστικό ,που κοινολογεί τα μυστικά που του έχουν εμπιστευθεί .

Α καπέλα : χωρίς συνοδεία μουσικών οργάνων .

Ακρόαμα :ότι ακούει κανεί συνήθως σε δημόσιους χώρους ,και έχει χαρακτήρα ψυχαγωγικό (π.χ μουσικό κομμάτι , απαγγελία ).

Άκαρι: καθένα από μια ομάδα ζωυφίων ( όπως ο σκόρος , το τσιμπούρι ) , τα οποία έχουν τη μορφή μικροσκοπικής αράχνης και ζουν είτε ελεύθερα , τρεφόμενα με οργανικά υπολλείματα , είτε ως παράσιτα των φυτών , των ζώων …

Ακαρίκωτο : το ύφασμα που δεν έχει καρικωθεί , που δεν του έχουν ράψει τις άκρες για να μην ξεφτύζει .

Ακαταλόγιστο : η έλλειψη ευθύνης για αξιόποινη πράξη , η έλλειψη καταλογισμού .

Ακατάλυτος : αυτός που δεν καταλύεται , που διατηρείται.

Αέτωμα : η τριγωνική επίστεψη στην οποία απολήγει η πρόσοψη των στενών πλευρών αρχαίου ελληνικού ναού . Το διακοσμητικό τρίγωνο επιστέγασμα οικοδομήματος .

Αζέρος : αυτός που κατάγεται από το Αζερμπαϊτζάν .

Αηδής : ο δυσάρεστος στις αισθήσεις , που προκαλεί έντονη αποστροφή , απέχθεια .

Αήθης : αυτός που στερείται ήθους .

Αθλοθέτης : το πρόσωπο που καθιερώνει ή διαθέτει τα έπαθλα για τους νικητές αγώνων και διαγωνισμών .

Αθρόος : αυτός που εμφανίζεται κατά σωρούς , σε αφθονία .

Αθυμία : η έλλειψη καλής διάθεσης . Η απουσία συναισθημάτων , η παθολογική απάθεια ως σύμπτωμα διαφόρων ψυχικών ασθενειών .