Ελληνικό Λεξικό

Μετεωρίτης που αποτελείται κυρίως από πετρώδη ύλη .

Αθυμία : η έλλειψη καλής διάθεσης . Στην ιατρική , η απουσία συναισθημάτων , η παθολογική απάθεια ως σύμπτωμα διαφόρων ψυχικών ασθενειών .

Αίνος : ο λόγος που αποδίδει τίμή , δόξα , συνήθως στον Θεό .

Αθωνίτης : αυτός που διαμένει στον Άθω , ο μοναχός του Αγίου όρους .

Αειφορία : η βασική αρχή της δασοπονίας , που αποσκοπεί στην απόδοση του ίδιου ποσού δασικών προϊόντων ετησίως ή κατά περιόδους .

Αείφυλλος : αυτός που διατηρεί πάντοτε το φύλλωμά του .

Αεράγημα : το στρατιωτικό άγημα που μεταφέρεται με αεροπλάνο ή ελικόπτερο .

Αεράκατος : σκάφος μικρού βυθίσματος που προωθείται με έλικα και διευθύνεται με πηδάλιο αεροσκάφους .

Αεργία : το να μην εργάζεται κανείς με προσωπική του επιλογή ( κυρίως από τεμπελιά ).

Αεριόφως : το φως που παράγεται από φωταέριο .

Αεροβάμων : αυτός που βρίσκεται εκτός πραγματικότητας .

Αδολεσχία : η υπερβολική σε μάκρος , φλύαρη και κουραστική ομιλία .

Αερόβιος : αυτός που χρειάζεται οξυγόνο για να υπάρξει ή να συντελεστεί .

Αδράχνω : αρπάζω …Αδραξε την ευκαιρία : δεν άφησε την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη .

Αερόγαμος : φυτό του οποίου η επικονίαση γίνεται από τη γύρη που μεταφέρει ο αέρας .

Αδράχτι : το μεταλλικό ή ξύλινο κυλινδρικό εργαλείο για το γνέσιμο υφαντικού υλικού .