Ελληνικό Λεξικό

Αήθης : Αυτός που στερείται ήθους .

Αθρεψία : η ανεπαρκής λήψη τροφής , υποσιτισμός . Στην ιατρική είναι βαριά η μορφή της βρεφικής δυστροφίας .

Αθρόος : αυτός που εμφανίζεται κατά σωρούς , σε αφθονία .

Αιγιαλός : η ζώνη της ξηράς που περιβάλλει τη θάλασσα και βρέχεται από το μεγαλύτερο αλλά συνηθισμένο ανέβασμα των κυμάτων .

Αδρός : αυτός που χαρακτηρίζεται από μεγάλο μέγεθος , από επάρκεια .

Αειπάρθενος : αυτή που διατηρεί την παρθενική αγνότητα σε όλη τη διάρκεια της ζωής ( ως προσφώνηση της Παναγίας ).

Αείποτε : πάντοτε , διαρκώς … ανέκαθεν , από πάντα , από παλιά .

Αειφανής : αυτός που είναι πάντοτε ορατός .

Αειφορία : η βασική αρχή της δασοπονίας , που αποσκοπεί στην απόδοση του ίδιου ποσού δασικών προϊόντων ετησίως ή κατά περιόδους .

Αείφυλλος : αυτός που διατηρεί πάντοτε το φύλλωμά του .

Αεράγημα : το στρατιωτικό άγημα που μεταφέρεται με αεροπλάνο ή ελικόπτερο .

Αεράκατος : σκάφος μικρού βυθίσματος που προωθείται με έλικα και διευθύνεται με πηδάλιο αεροσκάφους .

Αεργία : το να μην εργάζεται κανείς με προσωπική του επιλογή ( κυρίως από τεμπελιά ).

Αεριόφως : το φως που παράγεται από φωταέριο .

Αεροβάμων : αυτός που βρίσκεται εκτός πραγματικότητας .

Αδολεσχία : η υπερβολική σε μάκρος , φλύαρη και κουραστική ομιλία .