Κοζανίτικο γλωσσάριο

Πιλιγόδους (ο) = κουλούρα απο χοντρό και σπειροειδώς τυλιγμένο πανί που την έβαζαν στο κεφάλι για να στηρίζει το σινί

Πέτ’νους (ο) = κόκορας

Παπ’χάτ’ = από κάτω

Πραχαλνώ (ρημ.) = τρώω, καταβροχθίζω

Πουλιμώ (ρημ.) = πετάω κάτι μακριά

Ξαστουχνώ (ρημ.) = ξεχνιέμαι

Παραχώνου (ρημ.) = θάβω

Ξιάγκλια (γυν. ονομα) = Αλεξάνδρα

Πατσ’ά (η) = πατημασιά

Ξιάφ’ (επιρ.) = ξυνό

Πασβάν’τς (ο) = ο Τούρκος χωροφύλακας

Ξυλέϊν΄ους (επιθ.) = ακαλλιέργητος

Ξικώ (ρημ.) = ξεσκίζω

Ξιαρίζου (ρημ.) = καθαρίζω το χιόνι με το φτυάρι

Ξικουπή (εκφραση) «τόχου ξικουπή» κάτι που συνηθίζω και πραγματοποιώ σε τακτή ημερομηνία απο ανάγκη, υποχρέωση, συνήθεια ή τάμα.

Ξικλίαζου (ρημ.) = προκαλώ σε κάποιον κακέντρεχη, ευχαρίστηση με το δικό μου πάθημα.