Λεξικό – Γλωσσάρια

Ακρον άωτον : το πλέον ακραίο σημείο , το υπέρτατο όριο ( πράγματος , καταστάσεως κλπ.).

Ακροποδητί : στα νύχια των ποδιών , ώστε να μην προκαλείται θόρυβος .

Ακρόπρωρο : η γλυπτή παράσταση ανθρωπόμορφων θρησκευτικών ή εθνικών συμβόλων , την οποία τοποθετούσαν παλαιότερα στην άκρη της πλώρης (πρώρας ) των πλοίων για διακοσμητικούς λόγους .

Αντιμένω : περιμένω .

Ανηφοράς : η καπνοδόχος, αλλά και ο μικρός φεγγίτης στη μέση του δωματίου .

Βερτζί : ρόδινο .

Αναχαράσσω : μηρυκάζω .

Δοξεύγω : τοξεύω .

Ανονίδα : είδος αγριόχορτου .

Ζάλο : βήμα, βηματισμός .

Κρυγιός : κρύος .

Νέφαλο : σύννεφο .

Ντουχιουντισμένος : αυτός που βρίσκεται σε περισυλλογή.

Ξόμπλι : το στολίδι .

Προβαίνω : παρουσιάζομαι .

Χαράκι : ο βράχος.