Λεξικό – Γλωσσάρια

Επίσχεση : η διακοπή μιας ενέργειας .

Επίταση : η αύξηση της εντάσεως.

Επιψαύω : αγγίζω ανεπαίσθητα, με ανάλαφρο τρόπο.

Επονείδιστος : αυτός που προκαλεί όνειδος, ντροπή, αυτός που επισύρει την κατακραυγή, την απόρριψη ή τον στιγματισμό.

Επωμίζομαι : τοποθετώ στους ώμους μου για μεταφορά, φορτώνομαι.

Εραλδικός : αυτός που σχετίζεται με τα οικόσημα και γενικότερα τα εμβλήματα.

Εράνισμα : τα αποτελέσματα συλλογής χωρίων, αποφθεγμάτων, γνωμών κ.λπ. από διάφορους συγγραφείς.

Εργώδης : αυτός που απαιτεί αυξημένη ένταση δυνάμεων, που προκαλεί έντονη κόπωση.

Ερέα : μάλλινο ύφασμα μεγάλης πυκνότητας και ανθεκτικότητας.

Επίνευση : η κάμψη της κεφαλής προς τα εμπρός.

Ερείδομαι : αποδέχομαι ως αξιόπιστο στήριγμα, χρησιμοποιώ ως σταθερό δεδομένο, στηρίζομαι.

Επίορκος : αυτός που καταπατεί, που αθετεί τον όρκο του.

Ερίφης : ο πονηρός άνθρωπος, που με υπολογισμούς προσπαθεί να ξεπεράσει τους υπόλοιπους.

Επιπεφυκώς : ο λεπτός διαφανής βλεννογόνος που σκεπάζει την εσωτερική επιφάνεια των βλεφάρων και την εξωτερική επιφάνεια του οφθαλμικού βολβού.

Έρμα : το συνολικό βάρος που προστίθεται σε σκάφος, για να ρυθμίζει την ισορροπία του.

Επανωκαλύμμαυχο : μαύρο κάλυμμα από ύφασμα, που τίθεται επάνω στον σκούφο
μοναχών ή στο καλυμμαύχι των ιερομένων και φέρεται από τους άγαμους κληρικούς ως
διακριτικό της μοναχικής τους ιδιότητας.