Λεξικό – Γλωσσάρια

Διάφεγγος : αυτός που μπορεί να τον διαπεράσει το φως.

Διαφεντεύω : έχω υπό την εξουσία μου.

Διαφιλονικώ : θέτω υπό αμφισβήτηση.

Διαφορίζω : εκτελώ υπολογισμούς, για να βρώ το διαφορικό.

Διαχαράσσω : καθορίζω (τα όρια) χαράσσοντας γραμμές.

Το αρχαιοπρεπές μακαριστός κατά κυριολεξίαν σημαίνει αυτός που θεωρείται καλότυχος και ευλογημένος, χρησιμοποιείται για αποθανόντες ιερωμένους πχ “Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος” .
Για τους μη ιερωμένους χρησιμοποιείται το μακαρίτης, που με τον θάνατό του γλύτωσε από τα βάσανα της ζωής. Επίσης συχωρεμένος, πεθαμένος. Μακαρίτης κατά κυριολεξία σημαίνει ευτυχισμένος. Από το αρχαίο μάκαρ, από όπου και το μακάριος.
Στην εκκλησιαστική γλώσσα χρησιμοποιείται εκτός από το μακαριστός, η λέξη αξιομακάριστος.

Φυράδα (η) = χαραμάδα σε ξύλο, σχίσιμο

Φιλίτσα (η) = φέτα ψωμίου

Τσιγκλίζου (ρημ.) = πειράζω

Φάγουσα (η) = στοματίτιδα (αρρώστια)

Τηρώ (ρημ.) = κοιτάω

Φιρχάν’ (το) = κουρτίνα. Προέρχεται απο τη γερμαν. λεξη: Vorhang = κουρτίνα

Τσιούγκου (το) = χέρι

Φαρμακουμένους (επιθ.) = πικραμένος

Τζουγκαλνώ (ρημ.) = χτυπώ π.χ. την πόρτα

Τσαρκαλνώ (ρημ.) = πιτσιλώ