Λεξικό – Γλωσσάρια

Κιπέγκ’ (το) = ξύλινος πάγκος φούρνου που αραδιάζανε τα ψωμιά, πεζούλι

Κιουτεύου (ρημ.) = λακίζω, υποχωρώ

Κριών΄ς, Κριωνάκος, Κριώναρος (ο) = αλήτης, συνήθως τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας που γυρνάνε στούς δρόμους

Κουταλεύου (ρημ.) = ψάχνω

Κατώφιλους (ο) = το ξύλινο κεφαλόσκαλο

Κώτιας (ανδρ. ονομα) = Κων/νος

Καρά (η) = καρυδιά

Κανέστρα (η) = πανέρι

Κουσιό (τον Κουσίον) = γρήγορα, ταχέως

Κατρατσιάρ’ς (ο) = το πολύ άτακτο παιδί που τα φέρνει όλα άνω κάτω

Κατσιαούλια (τα) = σαγόνια

Κριτσιάν’ (το) = δριμύ ψύχος

Κιφσένκ’ους (ο) = νευρικός

Κανίσια (τα) = τα δώρα που έστελναν οι καλεσμένοι στο γάμο

Κυρατζής (ο) = αγωγιάτης μεγάλων αποστάσεων

Δεσποινάριο: Μικρό κορίτσι, πολύ νεαρή γυναίκα