Λεξικό – Γλωσσάρια

Δερβισόπαιδο: το πολύ καλό παιδί, που το θαύμαζαν για το χαρακτήρα του και τη λεβεντιά του.

Δασύνω: γράφω η προφέρω φθόγγο με δασύ πνεύμα.

Δασύπους: αυτός που έχει μαλλιαρά πόδια

Δαψιλής: άφθονος, πλουσιοπάροχος.

Δεδηλωμένος: αυτός που έχει καταστήσει γνωστή, που έχει δηλώσει τη στάση του.

Δεκάζω: δίνω χρήματα ή δώρα, για να τους εξαγοράσω.

Δεκαημερία: το χρονικό διάστημα δέκα ημερών

Καντίζου (ρήμα) = βάζω ζάχαρη, ζαχαρώνω

Κουμάσι (το) = περιστερώνας

Καρούτα (η) = πατητήρι σταφυλιών

Κουφωτύλι (το) = ξύλινη τάπα για τόν τίλο (βλέπε τίλος)

Κούρπετο (το) = μεθυσμένος

Κουρμάδα (η) = κακότυχη, καϋμένη

Κατσιούλα (η) = μάλλινο σκουφί

Καϊπχιώνου = κρύβω κάτι ασφαλώς

Ιμπρέτ’ (το) = γενάτι