Εγκυκλοπαίδεια

Πράσινος πύργος στα κόκκινα στρωμένος, κάθονται μέσα του αραπάκια .

Ο μπάρμπας μου ο ζωναράς σαράντα ζώνες ζώνεται .

Δεν είναι μολύβι, περπατάει και γράφει .

Τι είναι αυτό που όσο μικραίνει γίνεται ψάρι;

Στο τραπέζι επάνω μπαίνω κόβομαι , μοιράζομαι κι όμως δεν τρώγομαι .

Τι είναι το μουλάρι κόκκινο, ο καβαλάρης μαύρο?

Στη κουζίνα θα με βρεις , μέσα στους κήπους είμαι ξακουστό , πολλές φορές όμως για μένα κλαις , δίχως να το θες .

Έχω ένα μοναστηράκι γεμάτο ασπροφόρους .

Κέρατα έχω , βόδι δεν είμαι . Σαμάρι φορώ , μα ούτε γάιδαρος είμαι . Όταν περπατώ γράφω , δίχως γνώσεις καθόλου να ‘χω .

Όλα του πρέπουνε του νιου, εκτός απ` το κουμάντο .

Του κόσμου είναι ο θάνατος κι όλοι θε να πεθάνουν .

Όσο να φάει ο γέροντας, δεν βάνει άλλο μπόι .

Πουλάει η μέρα κι αγοράζει η νύχτα .

Όποιος μπαίνει ασυμφώνητος, φεύγει απλήρωτος .

Του χαρτοπαίχτη του ψαρά, του κυνηγού το πιάτο, εφτά φορές είν` αδειανό και μια φορά γεμάτο .

Ο βρικόλακας απ` το σόι του αρχίζει να τρώει .