Εγκυκλοπαίδεια

Του παιδιού μου εγώ το γάμο καλοκαίρι θα τον κάμω . Χώρια από τους συμπεθέρους θα καλέσω νιους και γέρους . Τον πρωτόπαπα οχ τη Ζίτσα τον Πασχάλη οχ την Καρδίτσα και τον κύρι Νικολό για να σέρνει το χορό …

Μαθάταν τι ‘γινε φέτος ; Εσκοτώσαν έναν πέτο . Το κεφάλι φκιάσαν σκέτο το ποδάρι καβραμά . Πάρτε φάτε μπρε παιδιά . Δεν τον τρώνε τα παιδιά μόν’ τον τρώνε οι γερόντοι όπου δεν ποτάζουν δόντι .

Ντίνο , Ντίνο , Κωνσταντίνο , το χορό δεν τον αφήνω . Νάση , Νάση και Θανάση ο χορός δε θα χαλάσει . Το χορό δεν τον αφήνω μα τον Άγιο Κωνσταντίνο μα τον Άγιο Αθανάση ο χορός δε θα …

Ταχτιρί και ταχτιρά το το παιδάκι μου τ’ αφράτο χύνετ’ ο λαγός κι αρπά το και το πάει των προβάτω .

Τούμπο τουμπουτέλο τον Φράγκο δεν τον θέλω γιατί φορεί καπέλο, μον’ θέλω το Μανώλη οπούρθ’ από την Πόλη γιατί φορεί φακιόλι .

Θα πετάξει , θα πετάξει και τον ουρανό θα φτάξει και τη θάλασσα θα αδειάσει να την κάνει περιβόλι να τηνε ζουλεύουν όλοι .

Βρέχει , βρέχει και χιονίζει κι ο παπάς τυρομυρίζει . Που να βάλουμε τη νύφη ; Από κάτω στο ρεβύθι . Που να βάλουμε το γαμπρό; Από κάτω στο σταυρό .

Ανέβα μήλο κατέβα ρόδι να σε ρωτήσω τι κάνει η κόρη; – Η κόρη πλέκει χρυσό γαϊτάνι . – Τίνος το πλέκει ; -Του Καραγιάννη . Κι ο Καραγιάννης δεν το θέλει κι η κόρη κάθετε και το ξεπλέκει .

Πέντε ποντικοί βαρβάτοι μου γκρεμνίσαν το κρεβάτι κι άλλοι πέντε ημερωμένοι μου το στήσαν οι καημένοι .

Το μεγαλύτερο κακό, ο θάνατος, δεν πρέπει να μας τρομάζει γιατί όσο εμείς ζούμε, αυτός δεν υπάρχει, ενώ όταν έρθει, εμείς έχουμε πεθάνει.

Η αμάθεια είναι νύχτα του μυαλού (αλλά μια νύχτα δίχως φεγγάρι και άστρα).

Αποτελεί θείο δώρο το να γνωρίζει κάποιος να καθίσταται αγαπητός.

Η ευτυχία ανήκει στους αρκούμενους σ’ αυτά που έχουν.

Η συντομία μέγας έπαινος εν τη ρητορική εστί.

Όποιος σκέφθηκε άσχημα για τα δικά του, ποτέ δεν θα σκεφθεί καλά και για τα ξένα πράγματα.

Η τύχη συχνότατα κυριαρχεί των περιστάσεων.