Εγκυκλοπαίδεια

Έχνος : Ζώο.

Χιόνι και γάργαρο νερό, που ‘ρχεται από τα όρη, στην κάψα του καλοκαιριού, ειν’ το φιλί σου κόρη.

Λέξη βαριά το σ’ αγαπώ και όποιος την πει να ξέρει, πως θα’ νε αιτία και αφορμή, για πάντα να υποφέρει.

Εχταγή : Επιθυμία.

Είσαι και τέλος και αρχή κι Ανατολή και Δύση. Είσαι και δρόμος και γκρεμός και πρόβλημα και λύση.

Όσο χτυπά η καρδιά λαγού, όταν τον κυνηγούνε, ετσά χτυπούνε οι καρδιές, εκείνων που αγαπούνε.

Ζαβώνω : Ζαλίζω, τυφλώνω.

Ήρθες ωσάν την άνοιξη, μέσα στη χειμωνιά μου κι ανατολή μου έκανες, το ηλιοβασίλεμα μου.

Δεν εξανάδα εγώ ποτές, ποιο όμορφες βλεφαρίδες, οντό με πρωτοξάνοιξες, μου σκίρτησες ελπίδες.

Ζαμάνια : Πολύς καιρός.

Nα ‘μουν ανθόςστον κήπο σου και να κοπώ από σ’ ένα, για να με βρει και ο θάνατος, σε χέρια αγαπημένα.

Εγώ για την αγάπη σου, κάνω και χαρακίρι, γι΄ αυτό και συ κοπέλα μου, μην μου χαλάς χατίρι.

Δείλι : το δειλινό.

Ζεβλωμένος : Λυγισμένος.

Τον ήλιο εποστράβωσε, των αματιών σου η λάμψη, σκέψου να πέσει σ’ άνθρωπο, πόσο θα τον εκάψει.

Διαρμίζομαι : καθαρίζω, τακτοποιώ.