Εγκυκλοπαίδεια

Υπάρχει η συνήθεια να δίδεται το όνομα του πάππου ή της γιαγιάς εις το βρέφος, αδιάφορα αν τούτος βρίσκεται εν ζωή. Αν τα βρέφη πεθάνουν τότε δίδουν σε αυτά ονόματα Μαρία, Παναγιώτα, Στυλιανός, Στυλιανή για να «στεργιώσουν», στερεώσουν.

Αγκανίζω : γκαρίζω, φωνάζω δυνατά

Γυναίκα που παρακολούθησε κηδεία, δεν επιτρέπεται να πλησιάσει βρέφος, διότι τούτο «πατιέται» και ασθενεί

Αγοϊζω : παρεκτρέπομαι, οργιάζω

Δεν επιτρέπεται η λεχώνα να αγγίξει νεκρό, γιατί θα αρρωστήσει, ούτε να παρασκευάσει κόλλυβα μνημόσυνου

Γυναίκες, κατά την περίοδο της εμμήνου ροής, απαγορεύεται να επισκέπτονται τη λεχώνα

Αβαρεσά : τεμπελιά, οκνηρία .

Αβατζέρνω : πλεονάζω, περισσεύω

Αβιζέρνω :εφιστώ τη προσοχή κάποιου, ειδοποιώ

Αβοθρακός ή αφορδακός : Βάτραχος

Αγαστεροπιάνω :αναπτύσσομαι ομαλά

Αγγελοσκιάζομαι : σκιάζομαι από τον άγγελό μου, βλέπω προμηνύματα του θανάτου μου

Αγγουροφαίνεται : μου κακοφαίνεται

Θάνατο προμηνύει το κράξιμο κόρακα κατά την ώρα της ταφής.

Αγγριγιεύω : γίνομαι άγριος, αγριεύω, ερεθίζω κάποιον, τον εξάπτω

Αν βρέχει κατά την ημέρα της κηδείας, αυτό φανερώνει ότι ο αποθανών ήταν καλός άνθρωπος.