Εγκυκλοπαίδεια

Αγίδα : συμπαράσταση, ενίσχυση

Αν κατά την ημέρα της κηδείας , βραχεί ο νεκρός πιστεύεται ότι θα βρέχει επί σαράντα ημέρες, όσο πιστεύεται ότι η ψυχή του νεκρού θα γυρίζει στη γη

Αγκαλιδέ: ότι χωράει μια αγκαλιά

Αυτοί που παρακολουθούν κηδείες δεν πηγαίνουν κατόπιν στα σπίτια των αλλά αλλαχού για να μεταδώσουν εκεί το κακό

Αγκανάδος: αγανακτισμένος, οργισμένος, άκεφος

Δεν καθαρίζουν το σπίτι κατά την ημέρα του θανάτου οικείου, για να μη «καθαρίσει» και άλλον ο χάρος

Αγκανάρηση: αγανάκτηση, εξόργιση

Αν ο νεκρός έχει τα μάτια ή το στόμα ανοικτό πιστεύεται ότι σύντομα θα πάρει μαζί και άλλον

Αγκανίζω : γκαρίζω, φωνάζω δυνατά

Υπάρχει η συνήθεια να δίδεται το όνομα του πάππου ή της γιαγιάς εις το βρέφος, αδιάφορα αν τούτος βρίσκεται εν ζωή. Αν τα βρέφη πεθάνουν τότε δίδουν σε αυτά ονόματα Μαρία, Παναγιώτα, Στυλιανός, Στυλιανή για να «στεργιώσουν», στερεώσουν.

Αγοϊζω : παρεκτρέπομαι, οργιάζω

Γυναίκα που παρακολούθησε κηδεία, δεν επιτρέπεται να πλησιάσει βρέφος, διότι τούτο «πατιέται» και ασθενεί

Δεν επιτρέπεται η λεχώνα να αγγίξει νεκρό, γιατί θα αρρωστήσει, ούτε να παρασκευάσει κόλλυβα μνημόσυνου

Αβαρεσά : τεμπελιά, οκνηρία .

Γυναίκες, κατά την περίοδο της εμμήνου ροής, απαγορεύεται να επισκέπτονται τη λεχώνα

Αβατζέρνω : πλεονάζω, περισσεύω