Εγκυκλοπαίδεια

Καμιά τιμή στην αρχαιότητα δεν είχε την αξία του τίτλου «Ολυμπιονίκης». Οι νικητές, όταν γύριζαν στην πόλη τους, είχαν το δικαίωμα να φορούν πορφύρα και στεφάνι, γκρέμιζαν ένα μέρος του τείχους της πόλης, για να περάσει η πομπή τους και …

«Οδηγοί τυφλοί, οι διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες». Η φράση αυτή ειπώθηκε από τον Χριστό για τους Φαρισαίους, που με την υποκρισία τους καταπιάνονται να στραγγίσουν ένα κουνούπι, αλλά καταπίνουν στο μεταξύ ολόκληρη καμήλα. Λέγεται με το ίδιο …

Είναι μια έκφραση, που δεν έχει συγκεκριμένη εξήγηση. Λέγεται για το φιλόπονο άνθρωπο, παρότι το σκυλί δεν διακρίνεται για την εργατικότητα του. Ο Αισχύλος στην τραγωδία «Αγαμέμνων» αρχίζει με το φρουρό, που λέει: “Τους θεούς παρακαλώ να με γλιτώνουν τέλος …

Ο Ασκληπιός άρχισε από επαρχιακός γιατρός στα Τρίκαλα. Αν έγινε θεός, το χρωστά στο Δία, που θέλησε κάπως ν’ ασχοληθεί μαζί του. Όσο τσαρλατάνικες κι αν φαίνονται σήμερα πολλές από τις θεραπείες του, ο Ασκληπιός ήταν τίμιος γιατρός .Κάποια γυναίκα …

Δε χέζει να μην ξενηστικώσει.

Δε χαλάει ο διάολος τη φωλιά του.

Δεν κάνουνε όλοι οι μπουμπούλοι μέλι.

Δεν κόβει ούτε Οβραίου μύτη.

Δεν έχουμε ψωμί να φάμε, ραπανάκια για την όρεξη (θέλουμε).

Δεν ήθελα τα νιάτα του για τα γεράματά μου.

Δεν είδα από τα μάτια θα δω από τα φρύδια;

Δέκα μέτρα, μία κόβε.

Δώρο άδωρο.

Δείξε μου τη συντροφιά σου να σου πω την αρχοντιά σου.

Δώρο αν είναι και μικρό μεγάλη χάρη έχει.

Δε με νοιάζει που πεθαίνω, παρά που όσο ζω μαθαίνω.