Εγκυκλοπαίδεια

Κίνησε ο Εβραίος για το παζάρι κι ήταν ημέρα Σάββατο.

Αγγρίζομαι : θυμώνω στεναχωριέμαι και κλαίω .

Άμα δεν θέλω να σε φιλήσω ρωτώ που είναι το μάγουλό σου.

Κακή μοίρα έχεις άντρα μου, όλοι πνιγήκανε και εσύ γλύτωσες.

Ο Κρητικός σαν γεννηθεί το ‘χει γραμμένο η μοίρα μπιστόλι να ‘χει στη μέση του στα χέρια του τη λύρα.

Αγκάρανθος : μικρό ακανθώδες φυτό .

Είπαν του τρελού να χέσει και αυτός ξεκολιάστηκε

Καλιμασιά και Νένητα, Πυργί και Βερβεράτο αυτά τα τέσσερα χωριά βάζουν τη Χίο κάτω.

Κρήτη διαμαντοστόλιστη κλίνω πιστά το σώμα και προσκυνώ ευλαβικά το ιερό σου χώμα.

Αγαλινά : ήρεμα .

Βαράτε με κι ας κλαίω .

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο.

Όπου κι αν πάει ο Κρητικός το πάσο του δε χάνει για δε μπορεί ο κάθε εις τον Κρητικό να κάνει.

Αδρής : άγριος, σκληρός.

Βλέπεις φαΐ, κάτσε φάε. Βλέπεις ξύλο, σήκω φύγε.

Πολλά κοπέλια κάμετε στην ξενιτιά αράδα γιατί ο κάθε Κρητικός είναι και μια Ελλάδα.