Εγκυκλοπαίδεια

Σπίτι μου σπιτάκι μου και φτωχό καλυβάκι μου.

Σαν της Λαμπρής τ’ αυγά. Σε σάπιο σανίδι μην πατάς.

Τ’ Αγι’ Αντωνιού, τ’ Αϊ Θανασιού, του βλάχαρου ο Χειμώνας.

Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου

Τα μισά της χιλιάδας πεντακόσια.

Σκόρπισαν σαν του λαγού τα πουλιά

Τα κουκουλώνει σαν τη γάτα.

Σκυλί που γαβγίζει μην το φοβάσαι

Τα στερνά νικούν τα πρώτα

Σόι πάει το βασίλειο.

Σόι πάει το βασίλειο.

Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα

Στη βράση κολλάει το σίδηρο

«Μαραγκοί και Βασιλιάδες , δίπλα στους κρεβατάδες ». Οι πιο φημισμένοι επιπλοποιοί της βυζαντινής εποχής ήταν οι αδερφοί κρεβατάδες , από τη Σκύρο . Μάλιστα , είχαν τιμηθεί με τον τίτλο του Παρακοιμώμενου , που τους έδωσε ο αυτοκράτορας Μανουήλ …

Στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι.

Οι Βυζαντινοί πολλούς εγκληματίες τους τιμωρούσαν κρεμώντας τους στις ακτές της θάλασσας αφού τους άλειβαν με πίσσα , τους έβαζαν φωτιά στα πόδια και τους άφηναν να καίγονται σαν λαμπάδες . Φαίνεται , μάλιστα , πως οι δολοφόνοι ήταν πολλοί …