Εγκυκλοπαίδεια

Για τους ερυθρούς ξηρούς οίνους παλαίωσης προτιμώνται τα κάπως μεγαλύτερα ποτήρια, γιατί τα κρασιά αυτά χρειάζονται χρόνο επαφής με τον αέρα για να αναπτύξουν πλήρως το μπουκέτο τους.

Ξετρέχω : προωθώ .

Ξεχωρίσματα : ο αποχωρισμός .

Αεριούχα κρασιά είναι τα κρασιά που περιέχουν ανθρακικό οξύ (CO2). Το ανθρακικό αυτό έχει προστεθεί από τον οινοποιό.

Ξομπλιάστρα : νοικοκυρά επιτήδεια στο ξόμπλιασμα, δηλ. επιδέξια στο στόλισμα των εργόχειρων .

Για ονομής σου : για σένα, εδώ / για χάρη σου .

Παντήξουν : συναντηθούν .

Ντουσουμάνης : ο εχθρός .

Ντουσουντίζω: συλλογίζομαι .

Αν ένα κρασί φυλάσσεται στο ψυγείο, θα πρέπει να τοποθετείται στο διαμέρισμα με τη λιγότερη ψύξη (π.χ. στη “φρουτιέρα”) και να βγαίνει έγκαιρα πριν το σερβίρισμα για να πιάσει την κατάλληλη θερμοκρασία (ειδικά αν μιλάμε για κόκκινο) .

Ξα μου : ας κάνω ό,τι θέλω .

Το σωστό σερβίρισμα γίνεται με το κρασί να φτάνει στο τραπέζι σε θερμοκρασία λίγο χαμηλότερη από την ενδεδειγμένη θερμοκρασία κατανάλωσης (κατά 1-2°C για τα ερυθρά, 3°C για τα λευκά).

Ξαναγιαγέρνω : επιστρέφω .

Όλα τα κρασιά -με εξαίρεση τα αφρώδη και κάποια γλυκά-ημίγλυκα- κάτω από τους 8°C μοιάζουν με νερό και οι γευστικές-αρωματικές τους ουσίες δεν “αποδίδουν”, ενώ και η ίδια η γλώσσα “μουδιάζει” .

Ξεδηλιαίνει (το όνειρο): εκπληρώνεται ( το όνειρο) .

Ανοίγουμε τη φιάλη του κρασιού με προσοχή, δημιουργώντας όσο λιγότερα τρίμματα φελλού γίνεται: κεντράρουμε σωστά το τιρμπουσόν και φυσικά δεν τρυπάμε το φελλό πέρα ως πέρα. Μετά το άνοιγμα, με ένα καθαρό μαντήλι σκουπίζουμε το λαιμό της φιάλης από μέσα …