Εγκυκλοπαίδεια

Διδασκαλία του Διαμαρτυρόμενου θεολόγου Βάιου , σύμφωνα με την οποία η “θεία χάρις ” εγκατέλειψε τον άνθρωπο μετά την πτώση του και μόνο ο Χριστός μπορεί να τον σώσει .

Είναι ένα ρητορικό είδος ειρωνείας , στην αρχαία ελληνική .

Θεωρία που διατύπωσε ο Βάϊσμαν , Γερμανός βιολόγος , ο οποίος , βασιζόμενος στην ανεπαρκώς αποδειγμένη αρχή του αδύνατου της μεταβίβασης των επίκτητων χαρακτήρων , παραδέχεται την ύπαρξη δύο τύπων ζωντανής ουσίας μέσα σε κάθε οργανισμό .

Στην Αστρονομία είναι η ομάδα απλανών αστέρων στην ίδια περιοχή του ουρανού , που μοιάζει με καθορισμένη και συμβατική μορφή . Στη θεατρική μουσική είναι η ομάδα από εκλεκτούς εκτελεστές .

Θεωρία της παλιότερης φυσικής για την ύπαρξη κενού στη φύση ( χώρου ) . Αντίθετα προς το γνωστό αξίωμα των αρχαίων επιστημόνων , κατά το οποίο “η φύση φοβάται το κενό ” , ο βακουισμός παραδεχόταν ότι στη φύση υπάρχει …

Ο όρος χαρακτηρίζει την “Οργάνωση Συνθήκης Βορείου Ατλαντικού ” , που ονομάστηκε Ν.Α.Τ.Ο .

Το φιλοσοφικό σύστημα του Άγγλου φιλοσόφου Φραγκίσκου Βάκωνα , που υποστήριζε ότι η εμπειρία είναι το κύριο όργανο της γνώσης ( εμπειριοκρατία ).

Ακρομόλιο : το άκρο του μόλου ή του κυματοθράυστη , που βρίσκεται προς τη μεριά της ανοιχτής θάλασσας .

Αλεξήλιο :η ομπρέλα .

Ακρον άωτον : το πλέον ακραίο σημείο , το υπέρτατο όριο ( πράγματος , καταστάσεως κλπ.).

Ακροποδητί : στα νύχια των ποδιών , ώστε να μην προκαλείται θόρυβος .

Ακρόπρωρο : η γλυπτή παράσταση ανθρωπόμορφων θρησκευτικών ή εθνικών συμβόλων , την οποία τοποθετούσαν παλαιότερα στην άκρη της πλώρης (πρώρας ) των πλοίων για διακοσμητικούς λόγους .

Ακροπύργιο : ο ψηλότερος πύργος φρουρίου .

Ακροστασία : η γυμναστική άσκηση κατά την οποία ανυψώνει κανείς το σώμα του αργά , ώστε να στέκεται ακίνητος , στηριζόμενος στα δάχτυλα των ποδιών .

Ακροτελεύτιος : ο απολύτως τελευταίος . “το ακροτελεύτιο ” : το περιοδικώς επαναλαμβανόμενο τμήμα ενός τραγουδιού .

Ακροδυνία : ο πόνος των άκρων . Μορφή ρευματίτιδας .