Εγκυκλοπαίδεια

Στα όνειρά μου σε θωρώ ξυπνώ κι είσαι μακριά μου και πώς θα βρω παρηγοριά να δίνω στην καρδιά μου .

Μπορεί να βρίσκομαι μακριά μα μόνο δε μ’ αφήνεις μικρή μου και στα όνειρα παρηγοριά μου δίνεις .

Στην ερημιά μου συντροφιά μου κάνεις στ’ όνειρό μου μα σα ξυπνήσω μοναχός ζω το μαρτύριό μου .

Κρήτη τα παλικάρια σου μην τ’ αλαργοξορίζεις η ξενιτιά τα χαίρεται μα εσύ τα λαχταρίζεις .

Κλαίω κρυφά γιατί κανείς δε θέλω να το μάθει πως εξανανεώσανε τα παιδικά μου πάθη .

Ξεράθηκε ο βασιλικός που είχαμε ομάδι γιατί δεν τον επότιζες κάθε πρωί και βράδυ .

Πλατύφυλλε βασιλικέ με τα 40 φύλλα όλοι σε τριγυρίσανε μα εγώ πάλι σε πήρα .

Η αλήθεια είναι πικρή.

Πόσα παράξενα θωρρεί ο ήλιος την ημέρα και το φεγγάρι την αυγή κι ο λύχνος από σπέρας .

Ο άγαμος μοιάζει με μισό ψαλίδι, το οποίο χωρίς το άλλο μισό είναι όλως διόλου άχρηστο και το πετούν.

Η αγάπη της μητέρας ποτέ δεν παλιώνει.

Στον πόλεμο της αγάπης, αυτός που το βάζει στα πόδια είναι ο νικητής.

Η αγάπη είναι η πιο γλυκιά τυραννία, γιατί τα μαρτύρια της τα υποφέρουμε πρόθυμα.

Η αγάπη πύργους καταλεί και τα θεριά μεριώνει.

Ο άγιος που δεν κάνει θαύματα έχει λίγους πιστούς.

Η πρώτη η αδελφή παντρεύει και τις άλλες.