Εγκυκλοπαίδεια

Τον Τρυγητή τ’ αμπελουργού πάνε χαλάλι οι κόποι.

Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.

“Αν ίσως βρέξει ο Τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο.

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει

Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα ‘χεις .

Ο Φλεβάρης κι αν χιονίσει, πάλι άνοιξη θ’ ανθίσει.

Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια .

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχη να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει.

Οποιος σπέρνει τον Οκτώβρη έχει οχτώ σειρές στ’ αλώνι.

Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη.

Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.

Η Πούλια βασιλεύοντας το μήνυμα της στέλνει. Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους.

Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.

Αν αγαπάς πράγματι ό,τι αναλαμβάνεις, δεν θα οπισθοχωρήσεις εμπρός σε καμιά δυσκολία.

“Το αρχικό ψέμα.” Ειπώθηκε από τον Αριστοτέλη (Αναλυτικά πρότ. 66α 16: «Ο δε ψευδής λόγος γίνεται παρά το πρώτον ψεύδος»), που ήθελε να προφυλάξει από τα κακά συμπεράσματα που ακολουθούν μια πλανεμένη βασική σκέψη. Λέγεται σήμερα για ψέμα που μπορεί …

Η αγάπη βλέπει τα ελαττώματα, όταν απομακρύνεται.