Εγκυκλοπαίδεια

Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θα ‘ν’ τον αλωνάρη .

Του Γενάρη το φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει.

Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη .

Τον Τρυγητή τ’ αμπελουργού πάνε χαλάλι οι κόποι.

Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.

“Αν ίσως βρέξει ο Τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο.

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει

Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα ‘χεις .

Ο Φλεβάρης κι αν χιονίσει, πάλι άνοιξη θ’ ανθίσει.

Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια .

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχη να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει.

Οποιος σπέρνει τον Οκτώβρη έχει οχτώ σειρές στ’ αλώνι.

Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη.

Παν ότι μεσολαβεί μεταξύ λίκνου και μνήματος είναι αβέβαιον.

Ευτυχισμένοι αυτοί που αγαπήθηκαν, και δυστυχισμένοι εκείνοι που δεν γνώρισαν ποτέ την αγάπη.

“Οι Έλληνες είναι πάντα παιδιά.” Ένας Αιγύπτιος είπε στο Σόλωνα κατά τον Πλάτωνα: «Ώ Σόλων Σόλων, Έλληνες αεί παίδες εστε, γέρων δε Έλλην ουκ έστιν» και συνέχισε, όταν ο Σόλωνας δεν καλοκατάλαβε: «Νέοι εστέ τας ψυχάς πάντες. Ουδεμία γαρ εν …