Εγκυκλοπαίδεια

Προέρχεται από την αντάρα . Σημαίνει είμαι σκεπασμένος από ομίχλη .

Ωσάν το φουντοκάλαμο που το φυσά τ’ αγέρι Ετσά τρέμ’ η καρδούλα μου, μη δε σε κάμω ταίρι.

Πίνω και μέσα στο ποτό ψάχνω να βρω γαλήνη , μα ο πόνος της αγάπης σου ήσυχο δε μ’ αφήνει .

Η ομίχλη , η καταχνιά .

Τρέμω μη βρούνε οι μέλισσες το νέκταρ των χειλιών σου γιατί θ’ ασαφήσουν τσι ανθούς να παίρνουν το δικό σου .

Μάνα μου όταν με γέννησες γιάντα δε μου δεν το είπες , ο κόσμος έχει βάσανα και τις περίσσες λύπες .

Αργατινή : το βράδυ , η νύχτα .

Ψηλά ‘χεις τον εγωισμό κούκλα μου και θα σφάλεις σαν δεις εκείνον π’ αγαπάς, στο πλάι κάποιας άλλης .

Αποδιαφώτιστα ( επίρρημα ) : Πριν ακόμα χαράξει η αυγή .

Σ’ ορκίζομαι πως σ’ αγαπώ, στη μάνα που με γέννα Γι’ αυτό και σε παρακαλώ μη πέζεις μετα μένα.

Το ανθογυάλι = το ανθοδοχείο .

Βάζω τη στάμνα με το νερό έξω στο αγιάζι για να διατηρηθεί δροσερό .

Χαρές από την πόρτα μου πολλές περνοόν την ώρα , μα δέν εστάθηκε ποτέ μιά να μου δώσει γνώρα.

Ανελώνω : Διώχνω , απομακρύνω , εμποδίζω .

Απόρακη : Η τελευταία ρακή με τους λιγότερους βαθμούς .

Μην αποθάνεις μη διαβείς για δε μπορώ να κλαίω, φίλο δεν έχω μπιστικό, τον πόνο μου να λέω.