Εγκυκλοπαίδεια

Ανάπλαγα : Κατά μήκος και πλάτος της πλαγιάς .

Αρισμαρής : το δεντρολίβανο .

Μοίρα δε σε φοβούμαι μπλιό

Κλαίω σιγά με αναφιλητά .

Η σκέψη πάντα όπου σταθώ μου φέρνει την σκιά σου , και ζω μ’ αυτή σαν δε μπορώ αλλιώς να ‘ρθω κοντά σου .

Ανεπιάνω : Πολλαπλασιάζω κάποιο είδος φυτού , άνθους . Μεταφορικά σημαίνει ..συγγενεύω με γάμο , συμπεθεριάζω .

Κοιμήσου αστρί κοιμήσου αυγή Της γης μαργαριτάρι.

Αγιά Μαρίνα, κοίμησ’ το, κι Αγιά Σοφιά, νανούρισ’ το, Έπαρ’ το, πέρα γύρισ’ το, να δει τα δέντρα πώς ανθούν, και τα πουλιά πώς κειλαδούν. Και πάλε στράφου, φέρε το, μην το γυρέψ’ ο κύρης του, και δείρει τους βαϊλους …

Νάνι του νανάκια του Ύπνος στα ματάκια του Νάνι του να κοιμηθεί Και καλά να σηκωθεί .

Χήνα μου απλως` τα φτερά Να πλύνω του παιδιού μου Αϊτέ μου τα φτερούγια σου Ν` απλώσω τ`αγοριού μου Κι εσύ αηδόνι μου γλυκό Στην κούνια να καθίσεις Με τη γλυκιά σου τη φωνή Να μου το νανουρίσεις .

Ο ύπνος τρέφει τα μωρά Κι η γεια τα μεγαλώνει Και η κυρά η Παναγιά Τα καλοξημερώνει .

Κοιμάται νιο ,κοιμάται νιο Κοιμάται νιο φεγγάρι , Κοιμάται το παιδάκι μου Στ`άσπρο το μαξιλάρι .

Ύπνε μου, κ έπαρε μου το, κι άμε το στά περιβόλια, και την ποδιά του γέμισε τριαντάφυλλα και ρόδα. Τα ρόδα να ν’ της μάνας τους, τα μήλα του κυρού του, και τ’ άσπρα τριαντάφυλλα να ‘ναι του σάντουλού του.

Έλα, ύπνε μ’, και πάρε το και πάν’ το στις μπαχτσέδες και γιόμισε τον κόρφο του λουλούδια και κοντσέδες.

Κοιμάτ’ αστρί, κοιμάτ’ αυγή, κοιμάται νιο φεγγάρι, κοιμάται το πουλάκι μου σαν άξιο παλικάρι.

Κοιμάτ’ η πούλια στο βουνό κι η πέρδικα στα δάση, αφήτε το πουλάκι μου τον ύπνο να χορτάσει.