Λαχνίσματα

Βουζ αβέ κοντυλοφόρ , πένα , χαρτί κι αυτός που θα μου γράψει , τώρα να βγει . Χαράλαμπος κοιτάζει , σώτερ σώσον ημάς .

– Είσαι Κινεζάκι ; – Ναι – Τρως πολύ ριζάκι ; – Ναι – Πόσες κουταλίτσες ; – Δέκα ( ας πούμε .. ) – Ένα , δύο ,τρία , τέσσερα , πέντε , έξη , εφτά , οκτώ , …

Πέντε φούσκες στον αέρα μάνα γιε και θυγατέρα πι- πον – ντο βάλε σκάλα ν’ ανεβώ ν’ ανεβώ στον ουρανό να φωνάξω μια φωνή μια φωνή αγελλική της κουμπάρας το παιδί έπεσ’ από το σκαλί κι έσπασε το πόδι του …

Γκουρμπανιά , πέθαν’ η μανιά πήγαν να τη θάψουν κι βγήκε ζουντανιά .

Έχω χήνα που γεννά που γεννά σαράντα αυγά παίρνω ένα , παίρνω δυο παίρνω τρία κι άλλα δυο φταίω ‘γω που σ’ έφερα ‘δω .

Άγιε Γιώργη καβαλάρη με σπαθί και με κοντάρι δώσ’ μου τα κλειδάκια σου ν’ ανοίξω τα σπιτάκια σου να δω τι έχεις μέσα σιτάρι , κριθάρι και χρυσό μαργαριτάρι .

Ένα δύο πέντε δέκα και του Παντελή η γυναίκα έσκυψε να πάρει πέτρα να χτυπήσει την Αννέτα κι η Αννέτα το Γιωργάκη το χρυσό παλικαράκι .

Ο μαν ο μαν ο μα μακαρόνια φυτικά φυτικάι κάι κάι μπαμπακάι κάι κάι , ο ζεμπελεμπελε χρωματί ζεμπελέ λουτροπάμπα λουτροπάμπα άκα μπουφ .