Βρέφος – Παιδί

Κοιμάται ο ήλιος στα βουνά κι η πέρδικα στα δάση κι εμένα το παιδάκι μου τον ύπνο να χορτάσει , τον ύπνο να θαραπαεί και την υγειά του να ‘χει να γίνει αθός των Κρητικώ κι αθός των Ευρωπαίω πρώτο …

Κοιμήσου να’ν’ η μοίρα σου καματερή και πλούσα καλοδουλεύτρα κι άξια και καλοκουβαλήτρα . Κοιμήσου που ν’ ανεθραφείς με μάνα και με κύρη και να σε κάμει η Μοίρα σου μεγάλο νοικοκύρη .

Αγγελοστολισμένε μου και λαμπαδόχυτέ μου μοναχογιέ της μάνας σου και σύντροφε δικέ μου . Κουνήσου γιε μ’ και καλογιέ και ρήγα μου κι αφέντη που θα σου φέρνουν τον καφέ οι δούλοι στο τραπέζι .

Κοιμήσου χαϊδεμένο μου και μοσκαναθρεμμένο μου. Νάνα του νανάκια του ύπνος στα ματάκια του . Νάνα του και νάνα του να μην το δείρει η μάνα του . Να μην το δείρει η μάνα του και το μαλώσει ο τάτας …

Μήνα με τ’ άστρι μάλωνες , μήνα με το φεγγάρι , μήνα με τον αυγερινό , που ‘μαστε αγαπημένοι; -Μήτε με τ’ άστρι μάλωνα , μήτε με το φεγγάρι , μήτε με τον αυγερινό , οπού ‘στε αγαπημένοι , χρυσόν …

Κοιμήσου χαϊδεμένο μου κάτι να σου χαρίσω να σου χαρίσω χάρισμα την Άρτα με τα Γιάννινα , την Άρτα με τα Γιάννινα , τη Χίο με τα καράβια και την Κωνσταντινούπολη με τα μαργαριτάρια . Νάνι , νάνι , ο …

Μια κρανιά κρανόβεργα , κρανολαμπαδόβεργα , κρανίζει δεν κρανίζει , κρανολαμπαδοβεργίζει.

Της αρίδας το λουρί , το αριδολούριδο . Της αρίδας το λουρί , το αριδολουρόριδο.

Το κραμπί στην κοπριά πως εκραμποφυτροπρόκοψε ;

Το γυαλί εις το τραπέζι , πώς γυαλίζει , πως κουμπίζει , πώς στραβοκουρδουμπελίζει;

Εφαγα εφτά αυγά βραστά σκαστά , με τη βραστή κουτάλα .

Σ’ άσπρη πέτρα πάτησα , σε μαύρη εγονάτισα κι ήπια τρία κουτρουλοκούμαρα νερό , κρύο , ρίγηλο νερό , ρίγηλο , κρύο νερό , κρύο , ρίγηλο νερό.

Της καρακάξας η φωλιά τσάκνα καρακαξότσακνα .

Της αλεπούς η ουρά εφτά φορές εξεφηκαροκομπομανικοθηλυκώθηκε .

Τρεις έντεκα , τρεις δώδεκα , τρεις δεκαπέντε κι έντεκα κι εφτά κι οχτώ και δεκαοχτώ και πέντε κι έξι και μισό κι ένα και δύο κι ενάμισι και πε μου πόσα κάνουσι .

Το γάλα του λαγού το καθαρολαγουδόγαλο.