Βρέφος – Παιδί

Νάνι,νάνι το μωράκι το χρυσό παλικαράκι το καλό το Μανωλάκη.

‘Ελα ύπνε πάρε το παιδάκι το χρυσό το κοριτσάκι. ‘Εχει αγγελικά ματάκια και ολόχρυσα φτεράκια.

Νάνι νάνι μωράκι μου νάνι νάνι κοιμήσου και όνειρα γλυκά. Κοιμήσου και χρόνια σου πολλά χρυσό παληκαράκι. Έλα τώρα να το γλυκοφιλήσεις. Και κανείς μην το γλυκοφιλήσει. Νάνι νάνι το μωράκι το χρυσό μας κοριτσάκι. Το καλό μας Ευγενάκι, κοιμήσου …

Νάνι νάνι το παιδάκι το χρυσό το κοριτσάκι. Το καλό το κοριτσάκι το χρυσό το αγγελάκι. Το νανουρίζω να κοιμηθεί με το χρυσό παπλωματάκι που το έφτιαξαν σαρανταδυό μαστόροι.

Νάνι νάνι το μωράκι το γλυκό το κοριτσάκι το καλό μας εγγονάκι όλο γλυκά όνειρα να βλέπει κι όλο αγγελάκια από τον ουρανό, να έρχονται να το φιλούν.

Έλα ύπνε στα μάτια του, Χριστέ στην κεφαλή του κι εσύ γλυκιά μας Παναγιά στα δεξιά μαζί του. Νάνι νάνι και νανάκια ώσπου να ψηθούν τ’ αρνάκια. Κοιμήσου χαδεμένο μου κι εγώ με την κιθάρα σε νανουρίζω σιγαλά με πόνο …

Έλα ύπνε απ’ τ’ αμπέλια και συ αγέρα απ’ τα χωράφια πάρε το παιδί μου απ’ τα χέρια σύρτ’ το πέρα στα μαντράκια, σύρ’ το πέρα στα μαντράκια, στου Μαϊού τα λουλουδάκια. Να του δώσ’ ο Μάης λουλούδια και ο …

Να πεις να να, να κοιμηθεί το χαϊδεμένο μου τ’ αρνί να πεις να να τ’ αρνέλι μου να να το κουκλαρδέλι μου . Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι κι όπου το πονεί να γιάνει Έλα ύπνε και πάρε το και …

Έλα ύπνε φτερωτά , στα όνειρά του τα γλυκά , κοίμισε το απαλά .

Ο ύπνος, τρέφει τα μωρά, κι ο κάμπος τα βοσκάρια, κ’ εμένα το παιδάκι μου το τρέφουνε τα χάδια. Ο ύπνος μου στα μάτια σου κ’ η γεια στην κεφαλήν σου, κ’ η αγρυπνιά στον κύρη σου, να κάμει το …

Νάνανά του λέγανε . Και μου το παντρεύανε . Και του δίνανε προικιά . Ένα κόσκινο φλουριά .

Θα πετάξει , θα πετάξει, θα πετάξει , και τον ουρανό θα φτιάξει και τη θάλασσα θ’ αδειάσει να την κάνει περιβόλι, να την ζουλένουν όλοι. Νάνι το μωρό μου νάνι, κι όπου το πονεί να γιάνει.

Νάνανά και σουσουσού Τήρα κι από πίσω σου Τι κουρέλια κρέμονται Τι πομπές σε δέρνουνε.

Το δικό μας το παιδί , το δικό μας το παιδί είναι μάλαμα φλουρί, και τα ξένα τα παιδιά είναι κάλπικα φλουριά.

Κοιμήσου αστρί κοιμήσου αυγή Της γης μαργαριτάρι.

Αγιά Μαρίνα, κοίμησ’ το, κι Αγιά Σοφιά, νανούρισ’ το, Έπαρ’ το, πέρα γύρισ’ το, να δει τα δέντρα πώς ανθούν, και τα πουλιά πώς κειλαδούν. Και πάλε στράφου, φέρε το, μην το γυρέψ’ ο κύρης του, και δείρει τους βαϊλους …