Βρέφος – Παιδί

Έλα ύπνε αγκάλιασέ το έλα πάρτο αγάλι – αγάλι και γλυκά να το κοιμίσεις στη ζεστή μου την αγκάλη .

Κοιμήσου νερατζούλα μου αμυγδαλιά χρυσή μου κοιμήσου κερασίτσα μου να σε χαρεί η ψυχή μου .

Νάνι , νάνι πέστε του κι όλοι τραγουδάτε του . Να τρανέψει αγλήγουρα , να φυλάξ’ τη μάνα του και τουν πατεράκο του .

Κοιμήσου Σαββατόλουστο την Κυριακή αλλαγμένο και τη Δευτέρα στο σκολειό σα μήλο μυρισμένο . Νάνι το πουλί τ’ αηδόνι , τ’ αλεξανδρινό παγόνι , νάνι ,νάνι το κανάρι , που το νου μου θα μου πάρει .

πιτα, σπανακοπιτα, σπανακολαδοτοματοπαντζαροκολοκυθόπιτα

Σ’ τση γεροντομαυρομουρρρρνιάς τη ρίζα κάθεται ΄νας γεροντομαυρομούρρρρρρναρος …

Το παιδί μου θα παντρέψω και τον κόσμο θα καλέσω και θα βάλω και κουμπάρο ένα βασιλιά μεγάλο . Το παιδί μου να βαστά όλα τα μυρωδικά . Και καλώς τσις που τα φέρα απού τα χωριά τα πέρα .

Το παιδί θέλει χορό τα βιολιά δεν είναι εδώ . Τι χορό να θέλω ‘γω , που παπούτσια δε φορώ; Στείλτε φέρτε τον τσαγκάρη , να του φτιάξει ένα ζευγάρι , πούλια και μαργαριτάρι .

Να χορέψει , να πηδήξει , τώρα που ‘ναι νιο κορίτσι , να χορέψει , να χαρεί , τώρα που ‘ναι νιο παιδί , κι ύστερα θα παντρευτεί και θα νοικοκυρευτεί .

Μωρέ παπά , μωρέ παπά , που τα πας τα πρόβατα κάτω στα λακώματα . Τρώνε οι λύκοι χαίρονται κι οι αλεπές μαραίνονται . Μωρέ παπά , μωρ’ παπαρδέλη πως δεν το ‘φραξες τ’ αμπέλι κι έμαθε ο λαγός να …

Έχω γιο κι έχω χαρά που θα γίνω πεθερά έχω όμως και μια λύπη μην και δε με θέλει η νύφη .

Ένας τζέτζερας κάπα τζέτζερας με πατάτες και με κρέας παραγεμιστός της κυρίας Αφροδίτης που παντρεύτηκε στην Κρήτη πήρε άντρα Κρητικό με κορδέλα στο λαιμό .

Έχω κόρη κι έχω πρίκα που θα γνέθω μέρα νύχτα ή που θα μου γυρεύει προίκα .

Βο-η-θός ! Βο-η-θός Πέθαν’ ο σπανός πήγα να τον θάψω και βγήκε ζωντανός .

Το ‘να πάει για νερό τ’ άλλο πάει για χυλό . Ώσπου να ‘ρθει απ’ το νερό τρώει ο λύκος το χυλό !

Με του βοηθού το χέρι και του δράκου το μαχαίρι αυτός βγαίνει !