Βρέφος – Παιδί

Κοιμήσου Σαββατόλουστο την Κυριακή αλλαγμένο και τη Δευτέρα στο σκολειό σα μήλο μυρισμένο . Νάνι το πουλί τ’ αηδόνι , τ’ αλεξανδρινό παγόνι , νάνι ,νάνι το κανάρι , που το νου μου θα μου πάρει .

Μη χτυπάτε , μη βροντάτε , το παιδάκι μου κοιμάται . Νάνι , νάνι , νάνι , νάνι , κι όπου το πονεί να γιάνει .

Έλα ύπνε μ’ έλα έλα πάρε το μωρό μου , σύρτ’ το κάτω στα μαντράκια να κοιμάται με τ’ αρνάκια να ξυπνάει με τα καστικάκια .

Κουνιέται με το μάλαμα , κουνιέται και τ’ ασήμι κουνιέται κι η αγάπη μου , μες το χρυσό σιντζίμι . σιντζίμι = λεπτό και γερό σκοινί .

πιτα, σπανακοπιτα, σπανακολαδοτοματοπαντζαροκολοκυθόπιτα

Σ’ τση γεροντομαυρομουρρρρνιάς τη ρίζα κάθεται ΄νας γεροντομαυρομούρρρρρρναρος …

Το παιδί μου θα παντρέψω και τον κόσμο θα καλέσω και θα βάλω και κουμπάρο ένα βασιλιά μεγάλο . Το παιδί μου να βαστά όλα τα μυρωδικά . Και καλώς τσις που τα φέρα απού τα χωριά τα πέρα .

Το παιδί θέλει χορό τα βιολιά δεν είναι εδώ . Τι χορό να θέλω ‘γω , που παπούτσια δε φορώ; Στείλτε φέρτε τον τσαγκάρη , να του φτιάξει ένα ζευγάρι , πούλια και μαργαριτάρι .

Να χορέψει , να πηδήξει , τώρα που ‘ναι νιο κορίτσι , να χορέψει , να χαρεί , τώρα που ‘ναι νιο παιδί , κι ύστερα θα παντρευτεί και θα νοικοκυρευτεί .

Μωρέ παπά , μωρέ παπά , που τα πας τα πρόβατα κάτω στα λακώματα . Τρώνε οι λύκοι χαίρονται κι οι αλεπές μαραίνονται . Μωρέ παπά , μωρ’ παπαρδέλη πως δεν το ‘φραξες τ’ αμπέλι κι έμαθε ο λαγός να …

Το ‘να πάει για νερό τ’ άλλο φτιάχνει το χυλό . Όσο να ‘ρθει απ’ το νερό τρώει τ’ άλλο το χυλό . Και μαλώνανε τα δυο σαν ψαράκια στο γιαλό .

Εν τιντίνι σαραμαντίνι άμπαγια – μπα – για – μπουμ και πίονε και ταπαθίονε μπουμ τα λεβάντια μπουμ .

Ήταν δυο αδελφάκια δυο παλικαράκια . Το ‘να πάει στο μύλο τ’ άλλο πάει στα ξύλα . Πιάσανε μαλώσανε γούντζου γουντζουλώσανε .

Πι πο ντό αλαρέ βεράνσε λια κε ντιέ κιγκουβέρν λα φράνσε αλό μεζαμί λα γκερ ντελαφινί πο πο ντό , αλαρί βε ζό .

Έγνεσε η μπάμπω δυο αδράχτια γνέμα παν τα κοτοπούλια λόγισαν το γνέμα . Τσίκα το ‘να , τσίκα τ’ άλλο το παιδί μας το μεγάλο .

Το παιδί μας το καλό μας το θέλ’ ν στο Κολυντρό . Δεν το δίνει η γιαγιά το ‘χ η μάνα τ’ μοναχό .