ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΑ ΓΥΦΤΙΚΑ

Κάποτε γύρω στα 1830 , ένα μεγάλο καραβάνι τσιγγάνων κατέβηκε από τη Θράκη , πήγε κι έστησε τα τσαντίρια του στη μέση του Θεσσαλικού κάμπου . Όλη τη μέρα οι τσιγγάνοι γύριζαν στα διάφορα χωριά και το βράδυ , αντί να πέσουν για ύπνο , το ‘ριχναν σε ένα τρικούβερτο γλέντι με νταούλια ..Αλλά πάνω στο γλέντι τους , πολλές φορές πιανόντουσαν σε ομηρικούς καυγάδες . Τότε άρχιζαν άλλου είδους φασαρία : φωνές , πιστολιές … Στην αρχή οι χωρικοί της περιφέρειας τρόμαζαν κι έβγαιναν από τα σπίτια τους , για να δουν τι συμβαίνει , Σιγά , σιγά όμως , άρχισαν να συνηθίζουν και δεν τους έκανε εντύπωση όλος εκείνος ο ” σαματάς ” . Έτσι , όταν καμιά φορά τις νύχτες , μετά το τσιγγάνικο γλέντι άκουγαν ξεφωνητά , έλεγαν απλώς : ” Κάτι τρέχει στα γύφτικα ” . Αλλά γύφτικα λένε και τα σιδεράδικα , εκεί που ακούγονται τόσοι κρότοι και φασαρία .