ΚΡΙΜΑ ΣΤΑ ΔΕΥΤΕΡΙΑΤΙΚΑ

Κατά τα μεσαιωνικά χρόνια , αλλά και μετά το πάρσιμο της Κωνσταντινούπολης , ο μισθός των δασκάλων ήταν πολύ μικρός. Έτσι , ήταν αναγκασμένοι να συμπληρώνουν τη ρόγα τους , όπως έλεγαν , με ορισμένα τυχερά , τα “Δευτεριάτικα ” . Λέγονταν δε έτσι , γιατί οι μαθητές έδιναν κάθε Δευτέρα στο δάσκαλό τους λίγα κέρματα ή κανένα ψωμί , γι’ αυτά που μάθαιναν όλη τη βδομάδα που πέρασε . Έτσι , αν ο μαθητής πρόκοβε έχει καλώς , υπήρχαν όμως και οι αμελείς , οι κακόπιστοι , για τους οποίους μάταια δίνανε τα Δευτεριάτικα . Από το επεισόδιο , λοιπόν, αυτό έμεινε ως τα χρόνια μας η φράση : “κρίμα’ς τα Δευτεριάτικα ” , που τη λέμε , όταν μάταια δαπανούμε κάτι .