Να μένει το βύσσινο

Ο μύθος λέει πως κάποτε, κάποιος ψηφοφόρος ενός βουλευτή παράγγειλε στο
σερβιτόρο του καφενείου που συναντήθηκαν ένα βύσσινο, για να τον φιλέψει και
έτσι να πετύχει το ρουσφετάκι του. Ο βουλευτής, όμως, σκληρό καρύδι δε φαινότανε
να θέλει να τον βοηθήσει. Αγανακτισμένος τότε ο ψηφοφόρος, που έβλεπε πως δεν θα
γινότανε τίποτα, φώναξε δυνατά το σερβιτόρο ” Να μένει το βύσσινο “. Έτσι
γεννήθηκε μια καινούργια λαϊκή έκφραση κάπου στα 1905 – 1908.