Ο γέγραφα, γέγραφα

Η προέλευση της φράσης είναι κάπως περίεργη με τη σημερινή της σημασία. Ήταν η εποχή, που ο Πόντιος Πιλάτος είχε παραδώσει στους Αρχιερείς τον Ιησού Χριστό, για να σταυρωθεί. Είχε δώσει ακόμη την εντολή να γραφούν πάνω στο σταυρό τα τέσσερα γράμματα (Ι.Ν.Β.Ι.) που σήμαιναν, Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς Ιουδαίων. Οι γραμματείς, όμως, των Ιουδαίων παρουσιάστηκαν σ’ αυτόν, ζητώντας ν’ αφαιρεθούν τα αρχικά γράμματα. Ο Πιλάτος, όμως, αρνήθηκε κατηγορηματικά με τη δήλωση: «ο γέγραφα, γέγραφα», δηλαδή «ό,τι έχω γράψει, έχω γράψει», όπως αποδόθηκε στα ελληνικά από τους εβδομήκοντα. Η φράση αργότερα επικράτησε με την παραποίηση «ο γέγραφε, γέγραφε», δηλαδή «ό,τι έχει γράψει, έχει γράψει» και πιο απλά «ό,τι γράφει, δεν ξεγράφει». (Ιωάν. ΙΘ΄ 22). Σύμφωνα με τα ρωμαϊκά έθιμα, γράφανε πάνω στο σταυρό το όνομα, την πατρίδα και την κατηγορία για την οποία καταδικάστηκε.