ΩΔΙΝΕΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΚΕ ΜΥΝ

” Ώδινεν όρος και έτεκε μυν ”

Η φράση προέρχεται από αρχαία ελληνική παροιμία: ώδινεν όρος, Ζευς δ’ εφοβείτο, το όρος έτεκε μυν, δηλ. έπιασαν οι πόνοι του τοκετού το βουνό κι ο Δίας φοβόταν, αυτό όμως γέννησε τελικά ποντικό…
Αναφορά στην παροιμία κάνει ο Πλούταρχος και ο Οράτιος («parturiunt montes, nascetur ridiculus mus», δηλ. κοιλοπονούν τα όρη, αλλά θα γεννηθεί γελοίος ποντικός). Λέγεται όταν το (ασήμαντο ή μηδαμινό) αποτέλεσμα δε δικαιώνει τις (υπερβολικές) προσδοκίες.