Μαντινάδες

Τα μάθια σου είναι σα τσ’ ελιές απάνω στο κλωνάρι τα φρύδια σου είναι γυριστά σα δυο μερών φεγγάρι .

Τα μάθια σου είναι σα τσ’ ελιές απάνω στο κλωνάρι τα φρύδια σου είναι γυριστά σα δυο μερών φεγγάρι .

Δε με πειράζει η ζωή πως φεύγει μάνι-μάνι μόνο με καίει πιο πολύ που πάει κι ίντα κάνει.

Όποιος θωρεί τα έχει σου, θέλει να σου τα πάρει κι όποιος θωρεί τον κουζουλό βγάνει τον στο κοντάρι.

Εμένα ο νους μου σάλεψε κ’ εις τα βουνά σκορπίστει Γη μαγεμένο μ’ έχουνε γη ο θεός μ’ οργίστει.

Ωσάν πλουτίσει ο άθρωπος θαμπώνεται το φώς του Και δε γνωρίζει το φτωχό, αν είναι κι αδελφός του.

Εσκέφτηκα να σ’ αρνηθώ και ν’ αγαπήσω άλλη . Μα δεν εδέχτηκε η καρδιά υπογραφή να βάλει.

Ο άντρας απου δε μεθεί και δε ξενοκοιμάται άμα γεράσει και κοντό ίντα θελα θυμάται.

Αν έλειπε ο έρωτας που ‘ναι γλυκός και πλάνος του κάτω κόσμου θα ‘μοιαζε κι ο ψεύτης ο απάνω.

Σαν τον κατάδικο φονιά η μοίρα μου με κρίνει , το ψεύτη κόσμο να χαρώ μια ώρα δε μ’ αφήνει.

Όμορφη είσαι κοπελιά, εν πάσει περιπτώσει να δούμε κι ο πατέρας σου ήντα λεφτά θα δώσει.

Δεν πρέπει άνθρωπε ποτέ να ‘χεις κακία τόση γιατί δεν ξέρεις αύριο τι θα σου ξημερώσει .

Μια χάρη μόνο σου ζητώ κια θέλεις να την κάμεις να έχομ’ ένα όνομα με κείνη που θα πάρεις .

Εχάρισα σου την καρδιά μα δεν τη θέλω πίσω θα προσπαθήσω τη ζωή χωρίς καρδιά να ζήσω .

Αύριο θα μισέψω εγώ κι έβγα κι εσύ στο δώμα και πες μου άμε στο καλό με το γλυκύ σου στόμα .

Τσ’ απόκριες χορεύουμε πίνουμε, τραγουδούμε βαστούμε μέχρι το πρωί δίχως να κοιμηθούμε .