Παράδοση

Εμείς ψωμί δεν έχουμε κι η γάτα πίτα σέρνει.

Από κακή κολοκυθιά ούτε κολοκυθόσπορο.

Πότε με τα καρύδια του, πότε με τον χαλβά του , ήφερε την καλογριά εις τα θελήματά του.

Που πάρει χίλια πέρπερα και κακκαβιά γυναίκα, τα χίλια πέρπερα κυλάν κι η κακκαβιά του μένει.

Όποιος πεινά θωρεί ψωμιά, κι όποιος διψά πηγάδια, κι όποιος δεν έφαγε ποτέ φούρνους με παξιμάδια.

Στην Άνδρο θερίζουν και στη Τζια αλωνίζουν.

Το Βασιλικό μολύβι δε βουλιά ποτέ του.

Το γάιδαρο δεν τον ρωτάν όταν τον σαμαρώνουν.

Μη βλέπεις τα ποδάρια του τα στραβά, βλέπε που χορεύει ίσια.

Κουμπάρε τίμα τον παπά, και συ παπά έχε γνώση.

Λέγεται για μια ασήμαντη πληροφορία ή γνωστή είδηση .Προήλθε από τις πάρα πολλές γλαύκες ( κουκουβάγιες ) που υπήρχαν στην Αρχαία Αθήνα , έτσι που “ο κομίζων γλαύκα στην Αθήνα ” δεν έκανε και τίποτα το σπουδαίο .

Είναι η λέξη Αραβική κάπως παραφθαρμένη . Με το “κουλουμβάχατα ” οι Άραβες θέλουν να πουν το μπέρδεμα , το “άνω – κάτω ” , όπως λέμε .

Στο Βυζάντιο όταν ένας νέος ήθελε να παντρευτεί , έστελνε στους γονείς της νέας ” προξενητή ” για να του τη δώσουν . Συνήθως τη νέα αυτή – αν ήταν αυστηρών αρχών – δεν την είχε δει ποτέ στο πρόσωπο …

Συνηθίζουμε τακτικά να παρεμβάλουμε στην κουβέντα μας τη φράση : ” κόντεψα να ….”, όταν θέλουμε να πούμε πως λίγο έλειψε να πάθουμε ή να κάνουμε κάτι. Είναι το ίδιο με το αρχαϊκό ” μικρούν δειν ” , “ολίγου δειν …

Λέξη που έμεινε από τα χρόνια της Γερμανικής κατοχής και είναι το επίθετο του προδότη Νορβηγού πρωθυπουργού της εποχής εκείνης . Έτσι , όποιος προδίδει και μάλιστα την πατρίδα του , επικράτησε να λέγεται ” Κουίσλινγκ “.

Τούρκικη λέξη . Μεταφορικά ο σκληρός , ο αυθαίρετος . Η έκφραση προήλθε από την εποχή της τουρκοκρατίας και τις αυθαιρεσίες που έκαναν οι κοτζαμπάσηδες , που ήταν οι κοινοτάρχες την εποχή εκείνη , μάζευαν φόρους και είχαν και δικαστικές …