Παράδοση

Πού ’σαι, πουλί μου των πουλιώ, κι απ’ ώρα ελόγιαζά το και το λιγνό σου το κορμί αποκαμάρωνά το.

Είναι κακό να παινεύεις την ομορφιά ενός μωρού, γιατί προκαλείς τις νεράιδες που μπορεί να το ζηλέψουν και να του κάνουν κακό.

Πέρασε ξαναπέρασε, σείσου και ξανασείσου, επέσανε οι λεμοναθοί απού ’χε ντο κορμί σου.

Ακόμα και σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που δεν αφήνουν κανένα να δει το νεογέννητό τους πρωτού κλείσει 40 ημέρες, για να μην το βρει κακό μάτι.

Ψηλό μελαχροινάκι μου, πού το ’βρες το μελάνι κι έβαψες τ’ αχειλάκι σου και θα με κουζουλάνει!

Είναι γρουσουζιά να κόβουμε τα νύχια μας την νύχτα ή τις Παρασκευές.

Φρου φρου και τ’ αμπέλι ξέφραγο.

Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δε τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Πίσω να πάει ντρέπεται, μπροστά να πάει φοβάται.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Πίττα που δεν τρως, τί σε μέλλει κι αν καεί;

Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Πλεύουν τα μήλα στο νερό πλεύουν και οι καβαλίνες.

Από ρόδο βγαίνει αγκάθι κι από αγκάθι βγαίνει ρόδο.

Ποτέ μη δώσεις στον φτωχό πόρτα και παραθύρι και πάπλωμα να σκεπαστεί, μη σηκωθεί και φύγει.