Παράδοση

Στο κάθε φύλλο τση καρδιάς τ’ όνομα Κρήτη γράφω και το βαστώ περήφανα ως τε να μπω στον τάφο.

Βρέχει καρεκλοπόδαρα.

Αϊτέ που κάθεσαι ψηλά πως δε σε πιάνει ζάλη οντέ γυρίζεις και θωρείς τση Κρήτης μας τα κάλλη.

Βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ.

Από τσι Κρήτης τον μπαξέ θα σας σε μπέψω μπόλι να κάμετε την ξενιτιά ολάνθιστο περβόλι.

Γάιδαρο σκουντάς; Πορδιές θ` ακούσεις.

Από το πρωί η σκέψη μου στην πόρτα σου απ’ όξωμα βράδιασε και δεν μπορώ να την αναμαζόξω .

Γλυκάθηκε η γριά τα σύκα κι έφαγε και τα συκόφυλλα.

Σαν εκκλησιά στην έρημο που δεν την λειτουργούνε ετσά ναι κείνος π’ αγαπά και δεν τον αγαπούνε.

Δέσε το αρνί, όπου θέλει ο νοικοκύρης και μη σε νοιάζει αν το φάει ο λύκος.

Εγώ ‘μαι που κοιμήθηκα ολόγυμνος στο χιόνιμα ‘χα τσ’ αγάπης την φωτιά κοντά να με πυρώνει.

Έβαλε την ουρά στα σκέλια.

Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο.

Ζαβός ζαβή παντρεύτηκε ζαβά παιδιά θα κάνουν.

Θέλει και το γουρούνι κουδούνι.

Και με τα χίλια βάσανα πάλι η ζωή γλυκιά είναι.