Παράδοση

Αγάπα με τζαμπί τζαμπί, να σ’ αγαπώ σταφύλινα με φιλείς στο μάγουλο, να σε φιλώ στ’ αχείλι.

Ο κόσμος είναι του Θεού και ο Θεός του κόσμουκαι συ μελαχροινάκι μου, είσαι Θεός δικός μου.

Αγάπα με να σ’ αγαπώ κι ο κόσμος να χαλάσει,θα φαίνεται η αγάπη μας στη, χαλασμένη πλάση.

Της θάλασσας τα κύματα, πατώ και βουλούνεσα θέλω εγώ να σ’ αγαπώ, κανένα δε φοβούμαι.

Αναστενάζω τρέμει η γης και διασκορπά το χώμαφουνάρα καίει την καρδιά και ίντα να πεί το στόμα.

Η αγάπη θέλει φρόνεση, θέλει ταπεινοσύνηθέλει λαγού περπατηξά και αητού γληγοροσύνη.

Γράφω σου γράμμα στο χαρτί, με την πολλή γλυκότηεσύ’ σαι απού τη σκλάβωσες την εδική μου νιότη.

Ετσά’ ναι δα καθώς το λές, απ’ αγαπά και χάσειτούρχεται να κουζουλαθεί και τα βουνά να πιάσει.

Τοίχος παλιός δε χτίζεται, καινούργιος δε χαλάταικαινούργια αγάπη γίνεται, παλιά δε λησμονάται.

Σαν είναι η αγάπη μπιστικιά, παλιώνει μα δε λυώνειτσι χίλιους χρόνους μια βολά (φορά), να σμίξει καινουργιώνει.

Μάθια, καρδιά, ψυχή και φως, χαρά, ζωή και ελπίδαμε την καινούρια αγάπη μου, καινούριο κόσμο είδα.

Έλα να σμίξομε τα δυό, ωσαν τα χελιδόνιαπου φέρνουνε την Άνοιξη και λυώνουνε τα χιόνια.

Τη φράση αυτή την λέμε, όταν στενοχωρέσουμε κανέναν σε μεγάλο βαθμό. Οι επιστήμονες γιατροί παραδέχονται πως η στεναχώρια “διογκώνει το ήπαρ” και τούτο γνωρίζοντας το ο λαός έβγαλε τη φράση. Βέβαια, η όλη ιστορία του συκωτιού – ήπατος, είναι περίεργη. …

Τούρκικα καφά – καφάς, θα πει κεφάλι – κρανίο. Όταν λοιπόν, η καρπαζιά, που έριξαν σε κάποιον είναι δυνατή λέμε ότι “του έφυγε το καφάσι”, δηλαδή του έφυγε το κεφάλι από τη δύναμη του χτυπήματος. Το ίδιο και όταν αντιληφθούμε …

Ο λαός του Βυζαντίου γιόρταζε με μεγάλη κατάνυξη και πίστη όλες τις μέρες στης Σαρακοστής. Το φαγητό του ήταν μαρουλόφυλλα βουτηγμένα στο ξίδι, μαυρομάτικα φασόλια, φρέσκα κουκιά και θαλασσινά. Στα μοναστήρια, όμως ήταν ακόμη πιο αυστηρά, αν και πολλοί καλόγεροι, …

Την ξενική λέξη λόρδος τη συναντούμε αρκετά συχνά. Σημαίνει κύριος ή αφέντης. Αλλά για τους Άγγλους δεν υπήρχε καταλληλότερη, που να δείχνει ένα εξαιρετικό πλάσμα. Άλλοτε και οι βασιλιάδες, ακόμη ονομάζονταν λόρδοι. Ο τιμητικός τίτλος λόρδος ανήκει στους ευγενείς εκ …