Παράδοση

Όταν η Λαμπρή είχε πολύ φεγγάρι, τότε πίστευαν ότι θα ακολουθούσε μεγάλη ακρίβεια στα γεννήματα.

Στις 18 Νοεμβρίου, εορτή του Αγίου Πλάτωνος και Ρωμανού, πιστευόταν ότι βασιλεύει η πούλια και ταυτόχρονα ακουγόταν μεγάλος κρότος. Το γεγονός αυτό το θεωρούσαν σημείο και έλεγαν: «Η Πούλια βασιλεύοντας και πίσω παραγγέλνοντας μηδέ τσοπάνης στα βουνά μηδέ ζευγάς στους …

Του’ ρθε ταμπλάς.

Σπίτι μου , σπιτάκι μου, σπιτοκαλυβάκι μου.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Πριν μιλήσεις βούτα τη γλώσσα σου στο μυαλό σου.

Η φτήνια τρώει τον παρά.

Όποιος γελάει τελευταίος, γελάει καλύτερα.

Κάθε καρυδιάς καρύδι μαζεύτηκε εδώ.

Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε.

Και στην πλάτη έχει μάτια.

Εδώ καράβια χάνονται , βαρκούλες αρμενίζουν.

Ξύνει τα νύχια του για καβγά.

Το γινάτι βγάζει μάτι.

Σταλαγματιά , σταλαγματιά γεμίζει η στάμνα η πλατιά.

Σαν βρέξει ο Μάρτης μια φορά ,κι ο Απρίλης άλλη μια, θα δεις καρβέλια στρογγυλά και πίτες και ψωμιά.