Παροιμίες

Η Πούλια βασιλεύοντας το μήνυμα της στέλνει. Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους.

Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.

Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού.

Να ‘ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, χαρά σ’ εκείνο το γεωργό, πού ‘χει πολλά σπαρμένα.

Να ‘ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.

Αγια Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας απεκρίθη : – Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και συρτέ και στο μύλο, γιατί Αι – Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.

Χιόνισε , έβρεξε ο Γενάρης ; Ολοι οι μύλοι μας θ’ αλέθουν .

Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θα ‘ν’ τον αλωνάρη .

Του Γενάρη το φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει.

Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη .

Τον Τρυγητή τ’ αμπελουργού πάνε χαλάλι οι κόποι.

Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.

Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να ανέβει στο κρεβάτι .

Άνθρωπος ανθρώπου μοιάζει , και το πράμα του πραμάτου .

Το αμπέλι θέλει αμπελουργό , το σπίτι νοικοκύρη και το καράβι το καλό θέλει καραβοκύρη .

Βλέπε μάνα, πάρε κόρη .