Παροιμίες

Απου `χασε το χοίρο του όλο μουγκριές ακούει .

Είναι πάντα τυχερά, του διαβόλου τα παιδιά .

Πίνει η κότα το νερό και κοιτάει το Θεό .

Δυο πόδια σ` ένα παπούτσι δε χωρούν .

Αδάνειστος και ξέγνοιαστος .

Ίντα Μεμέτης και Χατζής κι` ίντα Χατζής και Μεμέτης .

Ο μουσαφίρης δε θέλει άλλο μουσαφίρη .

Αν παίζεις με το γάιδαρο, δέξου και τις κλωτσιές του .

Όποιος ένα παθαίνει, ύστερα πολλά μαθαίνει .

Θαρρούνε οι τυφλοί πως κι οι βλεπούμενοι δεν έχουν μάτια .

Δεν είχε ο φτωχός να φάει κι έκανε για την ψυχή του .

Όταν η γυναίκα αρχίσει, τη δουλειά πια δεν θα αφήσει .

Δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις .

– Από που ‘σαι κόρη μου ; – Από κει που ‘ναι ο άντρας μου .

Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα , και στα ξανθά σου τα μαλλιά κρέμεται μια τσαπέλλα .

Α βρεξ’ ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης πέντε δέκα , να ιδείς το κοντοκρίθαρο , που στρίβει το μουστάκι , να ιδείς και τις αρχόντισσες που ψιλοκρησαρίζουν να ιδείς και τη φτωχολογιά , που ψιλοκοσκινίζει .