Παροιμίες

– Από που ‘σαι κόρη μου ; – Από κει που ‘ναι ο άντρας μου .

Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα , και στα ξανθά σου τα μαλλιά κρέμεται μια τσαπέλλα .

Α βρεξ’ ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης πέντε δέκα , να ιδείς το κοντοκρίθαρο , που στρίβει το μουστάκι , να ιδείς και τις αρχόντισσες που ψιλοκρησαρίζουν να ιδείς και τη φτωχολογιά , που ψιλοκοσκινίζει .

Μαθημένο είν’ τ’ αρνί , να του παίρνουν το μαλλί .

Κάλλιο αρρώστια στο κορμί , παρά αρρώστια στην ψυχή .

Σαν αστράφτει και βροντά , δέσε τη βάρκα του ψαρά .

Όποιος βαριέται τα πόδια του , πεθυμάει το στόμα του .

Βρεί τη θύρα , ν’ ακούσει η παραθύρα .

Όσο βιάζεται η γριά , τόσο κόβετε η κλωνά .

Η κλωστή ακολουθάει τη βελόνα .

Ο απελπισμένος κι από γυμνό σπαθί πιάνεται .

Άπιαστα πουλιά , χίλια στον παρά .

Γέλιο άσκοπο, μυαλό άσκεφτο .

Απ` τη μαμή, ως τη λεχώνα, χάθηκε το παιδί .

Ακάλεστος μουσαφίρης βρίσκει πιασμένο το κάθισμα .

Όποιος όμορφη γυρεύει, πρέπει να μην ταξιδεύει .