Το ξέρεις ότι ;

Αρχικά δε γιορταζόταν το Πάσχα συγχρόνως σε όλες τις χριστιανικές Εκκλησίες. Από τον Θ΄ αιώνα καθορίσθηκε η γιορτή του Πάσχα να τελείται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας.

Το έθιμο του θυσιαζόμενου αμνού, προέρχεται από την τελετή της εορτής του Πάσχα από τους Εβραίους , με το αίμα των οποίων έβαφαν την είσοδο των σπιτιών τους, κατ’ αναπαράσταση της νύκτας της εξόδου από την Αίγυπτο. Στο πασχαλινό δείπνο …

Σύμφωνα όμως με τον Kοραή τα κόκκινα αυγών συμβολίζουν το αίμα των προβάτων με το οποίο οι Iουδαίοι έβαψαν τις οικείες τους, για να αποφύγουν την “υπό εξολοθρευτικού Aγγελου φθοράν”.

Τα κόκκινα αυγά το Πάσχα , συμβολίζουν το αίμα του Iησού Xριστού που έσταξε όταν τον λογχίσε ο Pωμαίος στρατιώτης (όταν βρισκόταν στον σταυρό).

Tο τσούγκρισμα των πασχαλινών αυγών, συμβολίζει την Aνάσταση του Xριστού, καθώς το αυγό συμβολίζει τη ζωή και τη δημιουργία που κλείνει μέσα του τη ζωή. Όταν το κέλυφός του αυγού σπάσει με το τσούγκρισμα, γεννιέται μια ζωή, έτσι και το …

Οι δυτικές εκκλησίες τοποθετούν χρονικά τη Γιορτή την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο κατόπιν της εαρινής ισημερίας (21 Μαρτίου).

Οι χριστιανικές εκκλησίες της Ανατολής το γιορτάζουν αναλογικά με τη εβραϊκή γιορτή Pesach (Pasch), κατά την οποία γιορτάζουν την απελευθέρωση των Ιουδαίων από τους Αιγυπτίους.

Ο θάνατος πάνω στον σταυρό στις περισσότερες περιπτώσεις οφείλεται σε υποβουλιμικό σοκ (μείωση της κυκλοφορίας του πλάσματος στο σώμα) ή ασφυξία, και μπορεί να έρθει ύστερα από μία ώρα ή και αρκετές μέρες, ανάλογα με τη μέθοδο της σταύρωσης (καρφιά …

Το Pasah των Εβραίων μεταγλωττίσθηκε στα ελληνικά ως Πάσχα. Η λέξη Pasah είναι Αιγυπτιακή και σημαίνει «διάβαση», μπορεί όμως να σημαίνει και πλήγμα. Την εποχή του Μωυσή συνδυάσθηκε με τη διάβαση της ερυθράς θάλασσας, δηλ. την απελευθέρωση του εβραϊκού λαού …

Το χριστιανικό συμβολισμό του Πάσχα καθιέρωσε για πρώτη φορά ο Απόστολος Παύλος. Από την εποχή που οι χριστιανοί άρχισαν να γιορτάζουν το Πάσχα, διατήρησαν ορισμένα χαρακτηριστικά του Εβραϊκού, ενώ ταυτόχρονα προσέθεσαν άλλα.

Το πιο γνωστό παλιό καμπαναριό είναι αυτό της εκκλησίας του Αγίου Βενέδικτου, στη Ρώμη, που χρονολογείται από το 1069.

Ο Ξι Σουί Λιν από την Κίνα, έγραψε 11.660 γράμματα (ομιλίες του Ουίνστν Τσώρτσιλ) σε ένα χαρτάκι μεγέθους γραμματοσήμου 19,69 χλσ. επί 17,82 χλσ. !!!!

Οι ύμνοι, όπως διασώζονται στο Αγιο Όρος, με θρησκευτικό θέατρο, ιερείς “πρωταγωνιστές”, “δευτεραγωνιστές” και “τριταγωνιστές”, δύο χορούς μοναχών κ.ά. λέγεται ότι μεταφέρουν με ακρίβεια τους αρχαιοελληνικούς ήχους των μεγάλων δραμάτων.

Η πιο βαριά καμπάνα είναι του Τσαρλ Κολόκολ, που χύθηκε σε καλούπι από τους αδελφούς Ι.Φ. και Μ.Ι. Μοτόριν.

Η παλιότερη καμπάνα είναι το “κουδούνι” που βρέθηκε στο βαβυλωνιακό ανάκτορο του Νεμρώδ το 1849 από το μετέπειτα Σερ Οστερ Χένρι Λέιαρντ (1817-1894) και χρονολογείται από το 1100 π.Χ.

Η παράδοση αναφέρει ότι χάρη στη μεγαλοπρέπεια της ορθόδοξης λειτουργίας ο τσάρος επέλεξε την Ορθοδοξία απέναντι στο λιτό στις τελετές Καθολικισμό.