Σύνδρομο Gareis – Mason (Γκάρις – Μέισον)

Ανακαλυφθέν από τους Αμερικανούς παιδιάτρους Gareis και Mason, το ομόνυμο σύνδρομο αποτελεί κληρονομική (γενετική) διαταραχή, που συνδέεται άμεσα με την αφασία ή τη δυσφασία (ολική η μερική απώλεια ικανότητας λεκτικής επικοινωνίας) και τη νοητική υστέρηση. Επηρεάζει κυρίως τα άρρενα. Τα άτομα που φέρουν το σύνδρομο πάσχουν συνήθως από στραβισμό, σπαστική τετραπληγία και δυσφασία ή αφασία.
Χαρακτηριστικά του συνδρόμου
– Κλειστά σφιχτά δάκτυλα
– Μικρό στόμα και λεπτό άνω χείλος
– Μικρό μέγεθος χεριών
– Σπαστικότητα κάτω άκρων
– Μικρομέγεθης κορμός – Λόρδωση (κακή θέση σώματος κύρτωσης της σπονδυλικής στήλης)