Παράδοση

Φίλε μου, στην ανάγκη μου κι εχθρέ μου, στη χαρά μου.

Να έχει αλεύρι το σακί κι ας λείπουνε τα κάλλη.

Άλλος χάσκει κι άλλος μεταλαβαίνει.

Σε κάθε βιαστική δουλειά, βάζει κι ο διάολος την ουρά του.

Δέκα να χτίζουν κι ένας να γκρεμίζει, πάλι δεν τον προφθάνουν.

Το παλιό καράβι κάνει τα νερά .

Πες μου εσύ το τι είσαι κι άσε τον πατέρα σου.

Βλάχο και λαγό, βάρα τους στο σταυρό.

Ο αετός είν’ πάντα αετός, αετός όπου και νάνε γιατί όλα αλλά τα πουλιά, ποκάτο του πετάνε.

Στέκω και συλλογίζομαι με συλλογή μεγάλη πως είν’ η θάλασσα αρμυρή κ΄ ανάλατο το ψάρι.

Για κάποιαν που σε πλήγωσε μη σκύβεις το κεφάλι βάλε πυξίδα την καρδιά και βρες αγάπη άλλη .

Πάντα θλιμένη χαραυγή για μένα ξημερώνει γιατί την ώρα που ξυπνώ κάθε χαρά τελειώνει.

Ο Χάρος τα κληρονομά τα κάλλη και τα πλούτη πράμα δεν παίρνει ο άνθρωπος απ’ τη ζωή ετούτη.

Άμα πεθάνω βάλετε το κινητό στο μνήμα μα μην το βάλετε βαθιά για θα χαθεί το σήμα.

Παίρνω τη λύρα κι’ έρχομαι και με το πεντοζάλι θα λάμψει ο κόσμος γύρω μας απ’ ομορφιά και χάρη .

Όποιος τον ύπνο αγαπά και τη δροσοπεζούλα καλά να ζήσει δε μπορεί, στερεύγεται τα ούλα.