Παράδοση

Η λέξη είναι γαλλική και θα πει «φούντωμα της κόμης επί της κεφαλής και αυτός που έχει «τουπέ» εγωιστής, κλπ. Η ιστορία της λέξης είναι η εξής: την εποχή του Ερρίκου Δ’, για να γίνει κανείς ευγενής , έπρεπε πρώτα …

Η αργία είναι η αρχή κάθε κακού.

Ότι γυαλίζει δεν είναι διαμάντι.

Μην ακούς ένα και κρίνεις δύο.

Η κολακεία φέρνει φίλους , η αλήθεια εχθρούς.

Ό,τι ρίχνεις πίσω σου , θα το βρεις εμπρός σου.

Όποιος στραβά πατεί , πέφτει και γκρεμίζεται.

Ό,τι έκαμες θα πάθεις και ό,τι έδωκες θα λάβεις.

Όποιος δεν ξέρει να βοηθάει , μένει κατάμονος και δυστυχάει.

Όποιος πονηρεύεται , στο τέλος ξολοθρεύεται.

Το κακό καταδιώκει εκείνον που το έκανε .

Αδικίας σπυρί σπαρμένο κι αν φυτρώσει δε σταχυάζει.

Αν δεν αστράψει , δε βροντά .

Στραβά πηγαίνεις κάβουρα , να δω τη κατάντια σου.

Άδικο έσπειρες , άδικο θα θερίσεις.

Βλέποντας εκπαιδεύομαι στων άλλων τα κακά.