Εγκυκλοπαίδεια

Το φασκόμηλο θεωρείται ότι σταματά την εφίδρωση, βοηθά στους πόνους του τοκετού και παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν για την απολύμανση χώρων που ζούσαν βαριά άρρωστοι, καίγοντάς το στα κάρβουνα.

Στη Γαλλία χρησιμοποιούνε μια αλοιφή φτιαγμένη από κοπανισμένο σκόρδο, ζυμωμένο με βαζελίνη ή λίπος και λάδι, γνωστή σα “μουστάρδα του διαβόλου”, πολύ αποτελεσματική για τα πρηξίματα που δεν συνοδεύονται από μελανιές.

Ως διεγερτικό της ερωτικής διάθεσης ο Leclerc συνιστά ένα κρασί που φτιάχνεται αν βάλουμε 80 γραμμάρια φύλλα φασκόμηλου σε ένα λίτρο καλό μαύρο κρασί για μια εβδομάδα και πίνουμε λίγο κάθε μέρα.

Χρησιμοποιούνται οι σπόροι (από τους οποίους γίνεται η μουστάρδα) και τα φρέσκα φύλλα του. Στην κουζίνα χρησιμοποιείται το άσπρο και το άγριο ενώ στη φαρμακοποιία το μαύρο.

Το σέλινο θεωρείται υποκατάστατο του αλατιού και χρησιμοποιείται και ως αφέψημα (αφού αποξηρανθεί). Η αποξήρανση προφυλάσσει και από τον κίνδυνο δηλητηρίασης από τη ρίζα του η οποία είναι ελαφρά δηλητηριώδης όταν είναι φρέσκια.

Το σκόρδο απαγορεύεται στις γυναίκες που θηλάζουν γιατί προκαλεί κολικούς στο μωρό.

Γιλιός (ο) = καμπούρα

Γκαρνώτας (επιθ.) = ψηλολαίμης, άσχημος

Γκούσπα (η) = περίττωμα αγελάδας

Γώγος (ανδρ. όνομα) = Γιώργος

Γκιουρντάνι (το) = κολιέ

Γωγούλ’τς (ανδρ. όνομα) = Γιώργος

Γκουλιαρίδις (οι) = γάμπες

Γαλίκι (το) = μεγάλο καλάθι απο κλαριά, για την μεταφορά συνήθως των σταφυλιών

Δραγκόνουμι = πιάνομαι (λουμπάγκο π.χ. μέση, πλευρά)

Γκουρτσιά (η) = αχλαδιά